Sakın Yalan Söyleme. İnanırım!
İçimi durduramıyorum sana gidiyorum bu neyse bu içimdeki nasıl bir aşksa bilemiyorum ve seni sevmeyi durduramıyorum.
Hayal gibiydi aklımın en ücra en dip kıyısından bile geçmezdi seni sevebileceğim. Bazen bir canavardın gözlerimde gözlerinde yok olmak istiyordum bazen. Dokunmaya çekiniyordum hani çok mükemmel objeler içeren bir rüya görürsünüz ya tam onlara ulaşacakken biri gelip uyandırır yada bir uçurumdan düşüp ilkilerek uyanırsınız işte öyle olacak diye çekiniyordum. Nerden bilebilirdim sonraları benim için savaşacağını ve yine nerde bilebilirdim senin için ar damarımı çatlatacağımı herşeyimi ayaklarım altına alıp yine o kirli ayaklarımda yavşak birkaç arkadaşıma tekme atacağımı.
O kadar güzel gözleri vardı ki ağzıma sıçsa bir kez karşıma geçip güldüğünde tüm sinirim geçiyor mala bağlıyordum hiçbirşey olmamış gibi davranmaya devam ediyordum. O yanımda olsun isterse kıyamet kopsun, o yanımda olsun hiç arkadaşım olmasın, o yanımda olsun yeterki o yanımda olsun ve mutlu olalım bana ne olursa olsun kimin tükürüğünü yalayacaksam yalayayım,kimin kalbini kırmam gerekiyorsa hemen kırayım modundaydım. Bunları yapmayı kendime görev edinmiştim. Çünkü sevgi benim içinde emek vermekti, sevdiğinin yükünü hafifletmekti onunla beraber bir ömür geçirip gözlerinde kendini görmekti.
Başıma kaynar suların döküldüğü, İçimin kömür karası haline geldiği ayrı olduğumuz zaman boyunca başım eğik gezdiğim biri ne oldu diye sorcak diye ödümün koptuğu bir ay koskoca bir ay yaşattın bana.
Her karşılaştığımda içimdeki özlemin boyutunu hissettim. Her karşılaştığımızda sana sarılmak istedim. Her karşılaştığımızda bakamadım yüzüne baktığımda bulandı gözlerim buğulandı.
Hayatım boyunca hiç böyle üzüleceğimi, birinin beni böyle acıtacağını düşünmemiştim. Birinden, delice sevdiğin birinden ayrılmak zorunda olmak ama ayrılırken onu da içinde götürmek, içinde, ondan uzaklastığın her adımda, onun içinde büyüdüğünü, içine sığmadığını duymak, içinde tutmaya çalışmak, boğulmak, bütün bir dünyanın, bütün görüntülerinin, anılarının, çocukluk günlerinin, gelecek düşlerinin, bugünün renklerinin siliniverdiği bir anda, yine de ayrılmak zorunda olmak… bunun ne demek oldugunu biliyor musun?
Bu süre zarfı içinde tanıştığın ama benim göreceğimi hesap etmedğin o orospu çocuğunun yüzüğünü karşısına geçtiğimde görecektin. O ibnenin ağzının içine öyle bir baktım ki yeter ki bana seni geri istiyorum dedirtecek şeyler söylesin. Yine o orospu çocuğuyla görüştüğünü anımsadım. Neyse..
Bana dedi ki yapmadım. İnandım. Dedi ki görüşmedim. İnandım. Dediki seni seviyorum. İnandım. Seni tekrar kazanıcam. İnandım. Sen benim tek aşkımsın seni seviyorum sadece. İnandım.
Sana hep inandım. Beni aşağıda yazacağım gibi biri olmadığına inandır ne olur ne olur Lütfen…
Beni sevmiyorsun artık rahat olayım mı?. Beni sadece bir atlama tahtası olarak bir süre kullanmak istedin ve bunda da başarılı oldun. Benim bütün enerjimi maddi ve manevi yönden sömürüp kendini geliştirdin, eskisinden daha iyi bir noktaya gelince de bana yol verdin ey eski diyemediğim sevgili.
Bütün ayak işlerine koşturmam, kendimi paralamamam, gereksiz yere kendimi strese sokmam yanıma kar mı kaldı? Kısaca kullanıldım mı?.
Enayiliğime kadeh kaldırmalı mıyım?
İyi ve doğru şeyler söyle. Çünkü ne dersen inanırım. Çünkü sana halaa….
Saygılar Herşeyim…
Popularity: 1% [?]
Yükleniyor ...
