Bugün tartılsam 1-2 ton gelirim herhalde, yok yok abarttım 150 kilo gelirim. Ben sadece benden ibaret değilim bu aralar, bu aralar ben ve ben ve rüyalarımım…

Kötü geçiyor geceler içinden çıkılmıyor, içinden çıkmak da istemiyorum bir yandan sanırım kopamıyorum gece gözümde beliren gül yüzlü yarin yanağından. Yanak dedim de gamzelisi mi makbul gamzesiz olanı mı? Ya yüzün? bakınca eriteni mi makbul yoksa yoksa ben gönlümü derinden ona kaptırdığım için mi çirkin,pislik,timsah yüzünü gündüz gökyüzüsü misali aydınlık algılıyorum. Bilemedim…

Ben öldüm. Savaşırken öldüm. Ama şehit olan ben değilim. Biri beni çağırdı o şehre biri gel dedi kal dedi Nazım Hikmet’in dizelerinde olduğu gibi :

Biri;

“”Gelsene dedi bana
kalsana dedi bana
gülsene dedi bana
ölsene dedi bana

geldim
kaldım
güldüm
öldüm!!!”"

(“Öl dedin,öldüm!…”)

Bana da öl dediler öldüm. Bedenim İzmir’de belki ama ruhum orda öldü…

Şehit olan ben değilim, gülen ben değilim ve geride bırakan da ben değilim.  olmak isterim ama değilim…

Şehitliğim var benim bıraktığım yerde,bıraktığım yerde gözyaşı bırakmışlığım var bıraktığım yerde benim öldürdüğüm insanlar var aşkım uğruna öldürüp kendi elime gömdüğüm ve utanmadan mezarlarına ara sıra su döktüğüm var. Beni çağıranlarda var aralarında ama toprağın altına değil bilinçlerinin altına. bilinç altıma işlemiş bıraktığım şehir…

Seni gerçekten özledim… Hemde çook. Sana sarılasım var gözlerine bakasım, senin için birkaç güzel sözüm var ve söyleyesim var tüm kalbimle tüm güzel sözleri.

Bir hayalim de var ikimizin yan yana olduğu…

Ben çok değiştim. Unuttuklarımı hatırlamaya uğraşıyorum..
Yeni bir gökyüzüne ihtiyacım var. Dışarı mı baksam yoksa evimin tavanına gökyüzünü mü çizsem. Bir çift mavi göz giderir mi ihtiyacımı?

İhtiyacım olan sensin…

Üzerine ruhumu en ücra köşesine kadar tapuluyorum üzerine kısık sesimle de birşeyler mi söylesem yok yok söylemiyim.

Hiçbiriniz için üzülüyorum şehitlerim ruhunuz şad olsun düşman öldü…

Tek üzüldüğüm hayallerim….

Popularity: 2% [?]